خیابان  اعلم الهدی میدان شهرداری را به سبزه میدان متصل می کند اگر بنا باشد از میدان شهرداری وارد این خیابان شوی به شرطی که پیاده روی سمت چپ را انتخاب کنی پس از براشتن تنها چند قدم به سینما سپیدرود می رسی که با شکل و شمایل جدیدش بیشتر به یک پاساژ شبیه است تا سینما. روبروی همین پاساژ مرد میان سالی با موهای کم و چشمان روشن ایستاده است و با یک سینی بزرگ مشغول فروش موز می باشد.البته بیشتر اواقاتش با تکیه دادن به پست مخابرات توسی رنگ کنارش و صحبت کردن با دوستان می گذرد همه چیز عادی به نظر می رسد مگر کاغذی که بر روی پست مخابرات نصب شده است و با خطی نچندان خوب تاریخ بازی بعدی را به اطلاع می رساند بسیاری از طرفداران سپیدرود از همین قشر هستند کاسب هایی که دل به تیم شهرشان بسته اند و بسیاری از در آمد ناچیزشان را برای بقای  آن خرج می کنند.


افرادی چون حسین موزی-رحیم سیگاری-عباس کفاش-تقی هندی و.....  این افراد طرفداران واقعی فوتبال هستند.طرفدارانی که هرگز مغلوب هیاهو و تبلیغات نشده اند و تیمی را که سالهاست هیچ جام یا نتیجه درخشانی در پرونده اش ثبت نشده را دوست دارند همواره در نهایت ادب به تشویق تیمشان پرداخته اند و ابتذال و انحراف شایع در ورزشگاه کشوری را بر نتابیده اند. و شور و شعور یک گیلانی ورزش دوست را به نمایش گذارده اند.
این به عهده آنها نهاده شده است تا غرور شهرشان را حفظ کنند قدیمی ترین تیم فوتبال در رشت یعنی سپیدرود که هوادارانش لقب ستاره سرخ گیلان را به آن می دهند رنگ پیراهنش نه به خاطر شباهت با تیم های پایتخت نشین برگزیده است و نه اسطوره های وارداتی غرب.بلکه نشان خیزش سرخ مردم خاستگاهش است امسال چهلمین سال تاسیس باشگاه سپیدرود رشت است و این چهلمین سال پیاپی است که سپیدرود تنها با حمایت توده های مردم به حیات خود ادامه می دهد و از هر گونه کمک مالی و معنوی مسئولین محروم است (البته به جز دوره ی کوتاهی که برخی نهاد ها تلاش کردند با استفاده از نام سپیدرود برای خود محبوبیت کسب کنند )

ریشه دار ترین تیم شهر بارانیمان ریشه هایش را در قلب مردم محکم کرده است.سپیدرود تنها یک تیم فوتبال نیست بلکه هویت و غرور مردم رشت است که متاسفانه با عدم توجه مسئولین روزگار ناخوشی را سپری کرده و می کند.
تیم فوتبال سپیدرود در سال ۱۳۴۹ با نام سلامت بخش رشت پا به عرصه فوتبال کشور نهاد.این بدین معناست که این تیم از نظر قدمت با سرخ و آبی پایتخت همتراز است دو سال بعد نام سپیدرود بر آن نهاده شد نامی که تاکنون نیز بر جای مانده است و تحولات سیاسی - اجتماعی جامعه نتوانسته است آن را حذف کند سالهای اوج قدرت سپیدرود اما بر می گردد به دهه های شصت و هفتاد که متاسفانه به دلیل  عدم وجود لیگ سراسری در کشور فرصت قدرت نمایی پیدا نکرد و نیروی خود را در غالب تیم منتخب گیلان به رخ حریفان کشید.

به یاد تمام کسانی که عشقشان را حرام بیگانگان و غرورشان را حراج زیاده خواهی زورمندان نکرده اند و با قلبی آکنده از میهن پرستی فریاد زده اند :

                                            سپیدرود تو ایسی قهرمان
                                            گول بزن امره یادگار

منبع:فصلنامه دانش آموختگان سمپاد گیلان
پیام نوروزی بخش